Naast de Spinnenkopmolen staan er vele tjaskers. Daarvan stonden er vroeger tientallen. Ze waren verplaatsbaar en werden opgezet in het gebied waar op dat moment turf werd gegraven. Lange tijd was Kalenberg, midden in de Weerribben, de enige bewoonde buurt tussen de ‘weren’, de vaarten tussen de smalle stroken land (ribben) die door de vervening ontstonden. Een deel van het dorp is alleen over water te bereiken. Na de turfmakerij was visserij en rietteelt de inkomstenbron van veel Kalenbergers. Het riet wordt nog steeds gesneden, en nog steeds beschouwd als het beste van Europa voor het dekken van rietdaken.